Blog John Beer
'Het is goed en nodig dat de Consumentenbond pleit voor openheid in de zorg', zegt advocaat John Beer. Wat vind jij ervan?
Het is goed en nodig dat de Consumentenbond pleit voor openheid in de zorg
Het is opvallend dat slachtoffers van medische fouten vaak lang wachten voordat ze zich tot een advocaat wenden. Langer dan slachtoffers van verkeersongelukken. Het heeft -zo hoor ik vaak- te maken met de weerzin om de dokter op zijn fouten aan te spreken. Als een rode draad door mijn praktijk loopt de opmerking van veel cliënten dat zij nooit naar een advocaat waren gestapt als zij door de fout geen blijvende medische en/of psychische, en daardoor ook sociaaleconomische, problemen hadden gekregen. Het is een begrijpelijke afweging van slachtoffers om geen juridisch proces aan te spannen als het niet echt nodig is. Met als gevolg dat slechts een minderheid van de medische fouten onderwerp van een juridische discussie wordt en het langer, vaak jaren, duurt, voordat het juridische proces van start gaat. Hoe bewijst een patiënt wat zich jaren geleden tijdens de medische behandeling heeft voorgedaan? Er is een medisch dossier dat in zulke gevallen wordt opgevraagd. Iedereen die wel eens een medisch dossier heeft ingekeken weet dat dit dossier nooit exact en volledig weergeeft wat er tijdens en rondom een behandeling is gebeurd. Daarvoor is een medisch dossier ook niet bedoeld, althans zo wordt het niet opgesteld.
Als er binnen een ziekenhuis melding wordt gemaakt van een mogelijke medische fout met ernstige gevolgen wordt er bij het intern onderzoek ook niet volstaan met inzage in het medisch dossier van de patiënt. Alle bij de behandeling betrokken personen worden gehoord en daarvan wordt een verslag (feitenrelaas) gemaakt. Deze feitenrelazen zijn belangrijk om inzicht te krijgen in wat er precies is gebeurd.
In de praktijk bestaat discussie over de vraag of deze feitenrelazen aan de patiënt (en diens advocaat) ter beschikking gesteld moeten worden. Veel ziekenhuizen willen dat niet, omdat ze vinden dat dergelijke informatie intern mag blijven en de patiënt daar geen recht op heeft. In een enkel geval heeft dat al geleid tot een procedure bij de rechter, waarbij werd beslist dat deze feitenrelazen in elk geval wel aan de patiënt, of diens nabestaanden, verstrekt moeten worden als het medisch dossier onvoldoende duidelijkheid biedt. Maar hoe weet je of er belangrijke feitelijke informatie bestaat die niet uit het medisch dossier blijkt, zo lang je niet kunt beschikken over deze feitenrelazen?
Het is goed en nodig dat de Consumentenbond pleit voor openheid in de zorg. Die openheid is er niet zolang slachtoffers van medische fouten niet kunnen beschikken over feitelijke informatie die zich wel binnen het ziekenhuis bevindt.
Wat vind jij ervan? Reageer hier!
Reageren op het blog? We hanteren wel een paar spelregels
Betitel niet alles direct als medische misser
Een prima initiatief van de Consumentenbond om met de Zorgcampagne 'Kiezen moet kunnen' de openheid in de zorg over wat écht 'goede gezondheidszorg' is te stimuleren. Ik vind dat iedere arts maar ook elke andere hulpverlener in heldere woorden aan de patiënt moet uitleggen wat hij doet en of het succesvol was. Dat kan zelfs al tijdens de operatie bij lokale verdoving waarbij de patiënt tegenwoordig soms zelfs op een beeldscherm mee kan kijken. De ultieme vorm van transparantie. Anders snel na de ingreep tekst en uitleg geven. Geen doekjes er om winden en geen valse beloftes doen.
De overgrote meerderheid van de artsen die ik ken, handelt zo. Ze hebben niks te verbergen, ze leggen graag uit en moeten dat wettelijk ook. Daarom irriteert de toon van de campagne mij zo. Alsof er een oorlog uitgevochten moet worden tussen patiënten en artsen. 'Stop de doofpotcultuur' vind ik populistische nonsens en meer bedoeld om leden voor de Consumentenbond te werven dan om de zorg over de hele linie beter te maken. Dat doe je namelijk samen. Natuurlijk moeten patiënten kunnen klagen en artsen en ziekenhuizen moeten elke reële klacht als een cadeautje zien: je kunt er beter van worden. De volgende patiënt mag het niet ook overkomen. Daar is het medisch tuchtrecht ook voor en dáárom publiceren wij in het artsenblad Medisch Contact de uitspraken van de tuchtcolleges met mijn vaak niet malse commentaar. Om ervan te leren, niet om te straffen. En zeker niet alles direct als een 'medische misser' betitelen en ook geen lijstjes publiceren met artsen die ooit een waarschuwing van het tuchtcollege kregen, zoals de Consumentenbond wil. Het is zelfs voor mij, die al zeker 1000 tuchtuitspraken geanalyseerd heeft, nog erg moeilijk te doorgronden wat er nou precies niet goed is gegaan. Soms gaat het om een arts die heel goed en patiëntvriendelijk is, maar bij euthanasie de juiste formulieren niet heeft ingevuld. Moet zo iemand op de zwarte lijst? Nee toch. De (chronische) patiënt zal steeds meer cobehandelaar worden van zijn eigen ziekte en dus niet de vijand van de dokter zijn. In mijn nieuwe functie per 1 oktober als senior medisch adviseur bij ziektekostenverzekeraar Achmea zal ik blijven ijveren voor die samenwerking en transparantie.
'Stop de doofpotcultuur' vind ik populistische nonsens vindt Ben Crul, arts / hoofdredacteur Medisch Contact (@bencrulMC). Wat vind jij ervan? Reageer hier!
Reageren op het blog? We hanteren wel een paar spelregels
Patiënt kansloos na medische misser
Slachtoffers van medische missers moeten zelf aantonen dat de dokter fout zat. Knappe patiënt die zo'n zaak weet te winnen. Wordt het niet eens tijd dat patiënten een eerlijke kans krijgen?
Joyce Rebecca was een gezond baby'tje. Tot een verpleegkundige een kwartiertje na haar geboorte met geweld een zuurstofslangetje in haar neusje propt. Meervoudig steekletsel in de hersentjes, laat de echo de volgende dag zien. Joyce Rebecca is voor de rest van haar leven lichamelijk en verstandelijk gehandicapt.
De rillingen liepen over mijn rug toen ik dit verhaal las in de Consumentengids van juli. En het bleek alleen maar het begin. Wat volgde was een horror story over de aansprakelijkheid die maar liefst elf jaar duurde. Terwijl de schuldige vanaf dag één duidelijk was! Hoe arrogant ben je dan als ziekenhuisdirectie?
Medische misser? De lijdensweg komt nog
Slachtoffer worden van een medische misser is verschrikkelijk, maar daarmee houdt het niet op. Je moet namelijk zelf bewijzen dat het ziekenhuis een fout heeft gemaakt en daarvoor aansprakelijk is. Terwijl de bewijsstukken, zoals het medisch dossier, natuurlijk in handen zijn van dat ziekenhuis. En om de waanzin compleet te maken, mag datzelfde ziekenhuis tijdens het proces nog ontlastende informatie toevoegen aan het dossier. Ligt het aan mij, of is hier iets fundamenteel mis?
Hulp voor de slachtoffers
Het getouwtrek over de aansprakelijkheid duurt vaak jaren en dan moet het gevecht over de schadevergoeding nog beginnen. Ondertussen tikken de juridische kosten door. En jouw en mijn zakken zijn een stuk sneller leeg dan die van de verzekeraar van het ziekenhuis.
Een medische misser is al erg genoeg - voor alle betrokkenen, ook de arts die het allemaal ook niet zo gewild heeft. Waarom dan die onnodig lange lijdensweg? Dat moet toch beter kunnen?
Patiënten moeten beter beschermd worden, vindt Mirjam Bijleveld, hoofdredacteur van de Gezondgids. Wat vind jij ervan? Reageer hier!
Reageren op het blog? We hanteren wel een paar spelregels
In reactie op de reactie van de heer Krul zou ik zeggen: betitel niet altijd alles als een complicatie. Doe bovendien nou eens echt wat aan de bejegening van de arts in de richting van de patiënt. Ik ben nu zo'n 20 jaar werkzaam als schade-expert op het gebied van onder meer de medische kunstfouten. Het grootste deel daarvan werkte ik in opdracht van ziekenhuisverzekeraars. Ook toen kreeg ik vaak van de patiënt/claimant te horen:"Als de dokter normaal tegen mij had gedaan, had u hier niet gezeten". Ik sta nu patiënten bij die een claim willen dienen. Veel van die zaken zijn niet haalbaar omdat er niets is fout gedaan, maar van de zaken die wel een grond hebben, halen vele de eindstreep niet. Waarom niet? De beide verzekeraars Centramed en Medirisk zijn erg klantonvriendelijk, wijzen in beginsel alles af, traineren de zaken, roepen te pas en te onpas een deskundige te hulp in de hoop daarmee de zaak nog te kunnen redden. Tja, hier valt nog veel meer over te zeggen, maar de ruimte is op.
Er is maar een mogelijkheid en dat is dat alle mensen die te maken hebben gehad met medische missers/fouten hun krachten bundelen en samen optrekken nu is het nog steeds ieder voor zich, denk dat je dan de medische wereld wel transparant kan krijgen, en zaken moeten sneller behandeld worden, het kan geen jaren duren, zoals het nu het geval is, kost minder geld en beide partijen kunnen daarna alles afsluiten nu blijft het alemaal te lang sluimeren
Als er niets wordt gedaan aan de onderlinge afspraken tussen belangenbehartigers (met het keurmerk dat speciaal in het leven was geroepen om misstanden te voorkomen) en verzekeraar zal er niets veranderen. Ook het bestuur van dit keurmerk is op de hoogte van de misstanden van haar leden en doet hier bewust niets aan. Het wrange is dat in dit betuur een persoon zit die ook het beleid bepaald bij Slachtofferhulp Nederland, in haar functie bij Slachtofferhulp Nederland stuurt zij jaarlijks 13.000 nieuwe slachtoffers door naar dit keurmerk, terwijl zij de hoogte is van de misstanden en er zelf ook niets aan doet. R. Hinnen
Hallo starbird, Het klopt een advocaat is niet te betalen, terwijl ik me wel afvraag hoe al die mensen zoals de damgooier enzo aan die duren advocaten komen, is dat omdat ze in het nieuws zijn geweest, waardoor een dure advocaat ook weer kan scoren, ik weet het niet, net zomin dat ik weet of een rechtsbijstandverzekering in jou geval nut zou hebben gehad, ook weet ik niet of een rechtsbijstandverzekerig wel helpt, heb het dossier van mijn vrouw al begin juli naar ze opgestuurd en tot heden nog steeds geen reactie met wat ze gaan doen. Verder kom ik er steeds meer achter dat de medische wereld keihard is en zich niets aantrekt hoe het patient of nabestaande vergaat, en gesprekken met ze voeren help weinig en ze zetten toch die gesprekken niet in het dossier, dossier is zeer algemeen en minimaal zodat je er bijna niets mee kan als patient zijnde
Mijn zus en ik hebben het med. dossier van mijn moeder opgevraagd aan het ziekenhuis toen mijn moeder door med. geblunder en onverschilligheid was overleden. Wij kregen van het ziekenhuis te horen dat dat wettelijk niet mocht en dat je als familie toestemming moest hebben van de patient. Nota bene, hoe kun je nu toestemming vragen aan je moeder als die overleden is? Ik vind het een onacceptabel iets dat je als familie niet het patientendossier kan opvragen van je overleden dierbare als je van mening bent dat er sprake is van med. geblunder! Je kunt gewoonweg nergens terecht. Ja, een advocaat in de hand nemen, maar wie betaalt dat? Die vraagt nogal geen honararium! Leuk voor rijke mensen, maar heb je een gewoon inkomen, dan moet je al elk dubbeltje omdraaien. Leuk advies voor mensen met een goedgevulde bankrekening dus, maar beschik je daar niet over, dan heb je mooi flink pech gehad in dit land.
Hallo Wessel, Helaas had ik geen rechtsbijstandverzekering en een advocaat kon ik gewoonweg niet betalen. Het is zo makkelijk gezegd om een advocaat in de handen te nemen, maar dat is een leuk advies voor mensen die een goed gevulde bankrekening hebben. Verder vraag ik mij af of je in geval van het overlijden van een dierbare door med. geblunder, zoals in mijn geval mijn moeder, je wel aanspraak kan maken op je rechtsbijstandverzekering of alleen in het geval het jezelf betreft. Verder begrijp ik gewoonweg niet wat er zo moeilijk is in dit land om openheid van zaken te kunnen vraen als er iets misgaat. Hoe erg het ook is, je dierbare te verliezen of zelf slachtoffer worden van medische fouten is afgrijselijk, maar dan ook nogeens tegen een muur van med. stilzwijgen aan te lopen is helemaal onverteerbaar.Waarom kan een arts gewoon niet toegeven dat hij een fout heeft gemaakt en zodoende trachten in de toekomst zo'n fout te vermijden?
Het klopt over het algemeen wat hierboven word beschreven je word gewoon weggedouwd door de grote ziekenhuizen ikzelf had baarmoederhalskanker en dat hebben ze keurig weggehaald maar wat ze ook gedaan hebben is dat ze me hebben overbestraald en waardoor ik nu voor de rest van mijn leven met 2 stoma's moet lopen en dat niet alleen ik kan ook niet meer wandelen, fietsen, dansen en goede sex hebben met mijn man door hun activiteiten. Bedankt Heren Chef de Clinique en Oncoloog voor jullie prutswerk Ik hoop dat jullie zelf ook iets oplopen en ook zo behandeld worden dan weten jullie ook is wat het is om mensen geen gelijk te geven maar rustig durven te vertellen dat ik te snel sex heb gehad terwijl mijn man 1 dag naar thuiskomst overleden is en dat ik nu blaaskanker had i.p.v. baarmoederhalskanker. Wie wilt mij echt helpen om deze Heren aan te pakken ??? Astrid Brouwer uit Amsterdam
Het beste oplossing bij medische misser is dat een patiënt via internet in zijn dossier zelf thuis kan kopiëren en bewaren. Als er iets fout gaat dat heeft de patiënt een kopie ter hand. Tegenwoordig wordt alles op de computer in ziekenhuizen en huisartsen praktijken opgeslagen. Of bij ieder bezoek van een arts moet het mogelijk zijn een kopie aan de arts te vragen, zodat de patiënt zelf een dossier vormt, omdat achteraf kan geen misverstand ontstaan. Met vriendelijke groet, Glenn Nabibaks
Kijk naar film SICKO van MICHAEL MOORE in 2007. Nederlandse zorgverzekeraars zijn te vergelijken met hun Amerikaanse soortgenoten in het schaamteloos ontduiken van hun verplichtingen. Letselschade advokaten krijgen EURO 2000,00 zwijggeld van de verzekeraars voor iedere claim. Hoeven zij verder niets voor te doen. Zie bijv. boek HET VERHAAL VAN LETSELSCHADE van mr. RAOUL VAN DORT. 10 jaar heb ik gevochten tegen dit onrechtvaardige systeem. De heer John Beer heeft mij ook nog tevergeefs bijgestaan. ARAG, rechtsbijstand, helpt je alleen onder heel grote druk en dan probeert zij je in een bepaalde hoek te dwingen, de acceptatie van de zaak over te laten aan de verzekeraar. De slager mag zijn eigen vlees keuren. Als je dan nee zegt tegen dat achtelijke voorstel, trekken ze er snel de stekker eruit. Zolang er geen straf staat op het saboteren van een letselaschadeclaim, zal er niets veranderen. Meer dan 10 jaar is de politiek hiermede bezig zonder ook maar 1 mm terrein winst te boeken.
Ja, ja, ja, ik ben heel erg voor de openheid voor de patiënt. En voor alles dat deze bijstaat. Want nu is het een oneerlijke strijd (helaas) tussen beide partijen. De patiënt heeft in de meeste gevallen al de pech om patiënt te zijn (bij gemaakte fouten zelfs dubbelop) en is daarnaast ook nog eens het slachtoffer van de macht die bij de tegenpartij ligt. (artsen/verzekeraars e.d.) Verder hebben we het dan nog niet eens over het leed dat zijn omgeving (ook de economie) wordt aangedaan.
Vraag dossier op van zoon! Dossier totaal weg: Vruchtbaarheidsonderzoek, zwangerschap, bevalling, 8 dagen kraamafdeling, opname zoon ivm meningitis, 8 weken jong, overlijden!! Vraag dossier op dochter, die 1 jaar later geboren wordt: Zoon overleden tussen 28 weken zwangerschap en 8 dagen na geboorte!!! Zoon 8 weken gezond, vrolijk, goed groeiend, slapen etc thuis gehad, daarna meningitis, daarna overleden na 1 week, zoon niet meer mogen zien na overlijden, moest worden gecremeerd, geen kleertjes, knuffel!!!Wat moet ik ermee????? Zelfde dochter in ziekenhuis geperforeerde blindedarm, douglas abces, bijna overleden.kinderarts geeft schuld aan internist, en visa versa ..tuchtcollege...hoger tuchtcollege... artsen samen een advocaat!! fouten gemaakt, maar niet zodanig, dat het vertrouwen in de medische wetenschap is geschaad! Dochter nu 34 jaar, onderbuik vol verklevingen, nog geen kinderen, arts weet niet wat te doen!!!!!??????
Uiteraard moet de patient, tevens klant, volgens mij over alle voor hem relevante informatie van zijn (medische) dienstenleverancier kunnen beschikken, als hij dat wenst. Je betaald voor deze diensten en behoorlijk wat. Het feit dat hij uit efficiencyoverwegingen tegenwoordig altijd via zijn verzekeraar betaald, doet daar feitelijk niets aan af. Henksnl.
Hoe meer mensen vechten tegen de medische maffia hoe beter.
Volgens de wet is een patientendossier verplicht, maar ik krijg van het ziekenhuis geen patientendossier. De klachtenfunctionaris mailde mij dat er van mij geen patientendossier bekend is, maar dat ze in de computer wel een ziekenhuisopname van 1 dag kon vinden bij mijn naam. Aangezien er van mij geen dossier is vroeg ik om verwijdering van de vermelding van opname. Ik ben nergens voor behandeld. De opname kon volgens haar niet verwijderd worden omdat dit aan andere systemen is gekoppeld. Ze wilde niet zeggen aan welke systemen dit is gekoppeld en mailde mij dat de registratie van opname in het ziekenhuis in de computer verplicht was volgens de WGBO, ook al was er geen dossier van een ziekte, onderzoek of diagnose of medische handeling. Ik had geen behandelovereenkomst gesloten. De klachtenfunctionaris adviseerde mij om een klacht in te dienen bij de klachtencommissie van het ziekenhuis. Ze zei dat de klachtenfunctionaris voor het ziekenhuis werkt en er niet is voor de patienten.
Een patientendossier kan best volledig, door middel van ondertekening van arts en patient, nadat bevindingen zijn opgeschreven en er regelmatig met patient over hebben kost tijd en geld, maar geeft beide enige zekerheid, die nu vaak alleen aan de arts zekerheid bied
Tja, eigenlijk is het gek dat een medisch patiëntendossier niet op z'n minst een verwijzing bevat naar zo'n feitenrelaas. Het is immers óók voor de behandelaars van belang te weten dat er op enig moment mogelijk fouten zijn gemaakt. Of dat in ieder geval dat vermoeden bestaat/heeft bestaan. Maar hoe dat te bewerkstelligen? Dat lijkt me nogal een kluif (voor de Consumentenbond?).
scarlet, Ik heb wel een advocaat, maar moet wel eerlijk zijn heb wel een rechtsbijstandverzekering, in beginsel heb je vrije advocaatkeuze, maar die mag je dan zelf betalen en 2 brieven kwam me al op bijna 1000 euro en nee dat kan ik ook niet betalen, dus is het nu wachten wat het via de rechtsbijstand gaat worden, maar ben het wel met je eens dat een arts al niet bang moet zijn voordat er geschoten is, en ooit zal de medische wereld openheid moeten geven dit kan namelijk nooit zo door gaan, misschien zouden nabestaanden/slachtoffers eens een grote vuist moeten maken waar niet meer langsheen gegaan kan worden, nu zijn het allemaal 1lingen en kleine groepjes
Waarom zou arts zijn beangstigend moeten zijn als u naar beste kunnen straks uw patienten behandelt zonder beroepsblind te worden? Als u nu al bang bent om straks om te gaan met de verantwoordelijkheid voor patienten, dan kunt u zich inderdaad maar beter laten omscholen! Wat is er mis mee om te streven naar meer openheid van wat er met een patient is misgegaan? Dat kan n.m.m. alleen beangstigend zijn als iemand wat te verbergen heeft!
Ik denk dat heel wat slachtoffers en/of hun nabestaanden een advocaat zouden willen inschakelen, maar een advocaat kost veel geld en je moet dat maar op zien te hoesten. Als alleenstaande heb ik al moeite om met 1 salaris de eindjes aan elkaar te knopen, laat staan om een advocaat te kunnen betalen!
Ik zie een arts niet als potentiele misdadigers, maar zie ze wel als mensen die een situatie in stand houden die al jaren geleden had opgeheven moeten worden, en dat is de geslotenheid in de medische wereld, men kan op meer begrip rekenenen als ze fouten toegeven, i.p.v te baggataliseren, al hoeven sommige artsen van mij nu dus geen begrip meer te verwachten, maar goed ik ben al enkele jaren in gesprek, en komn helaas niet verder


Wat hebben wij gedaan en bereikt?

