
Kajo Mo Expert voeding & gezondheidGepubliceerd op:21 november 2023

Informatie op het etiket mag niet dubbelzinnig of misleidend zijn. Maar de grens tussen verleiding en misleiding is niet altijd duidelijk. Fabrikanten hebben allerlei manieren om producten mooier af te beelden dan ze in werkelijkheid zijn.
Fabrikanten pronken graag met duurdere fruitsoorten, terwijl hun product bijvoorbeeld grotendeels goedkope appel bevat. Maar die appel verzwijgen ze op de voorkant. Meestal hoeven ze daarom ook niet het percentage appel te vermelden in de ingrediëntenlijst.
Afbeeldingen geven vaak de indruk dat er een overvloed van een luxe fruitsoort in een product zit. Terwijl het in werkelijkheid gaat om veel minder. Dat mag niet, want de regel is dat afbeeldingen ‘proportioneel’ moeten zijn. Oftewel, in de juiste verhouding.
Zie je een afbeelding van een fruitsoort op een verpakking, dan mag je verwachten dat dat fruit ook echt in het product zit. Maar soms gaat het alleen om een aroma. In dat geval moeten fabrikanten duidelijk maken dat het om een ‘smaak’ gaat. Dat gebeurt helaas niet altijd. Doen ze dat niet, dan is dat misleidend.
Dure fruitsoorten geven producten een goed imago. Daarom zie je ze vaak op de voorkant van verpakkingen. Maar kijk je naar de ingrediënten op de achterkant, dan blijkt je drankje of snack ineens veel minder luxe. In de ingrediëntenlijst staat de werkelijke samenstelling van een product.
Fabrikanten zien veel ruimte om de huidige regels en richtlijnen over eerlijke etiketten te omzeilen. Wij pleiten al jaren voor betere maatregelen tegen misleiding. Ook nu willen we duidelijkere richtlijnen. Dat lieten we weten aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). En we zullen problematische verpakkingen melden bij de Reclame Code Commissie. Die beoordeelt of een etiket door de beugel kan.